yaşıyorum kardeşim...etrafa bulaşmıyorum...kendimce düzenimi, huzurumu kurmuşum...ona buna sataşmıyorum...kimsenin vukuatı, özeli beni zırnık ilgilendirmiyor...
ben kıyıma çekilmişim...artık açılmıyorum...
ama kıl tüy illa ki çıkıyor, çıkmıyor değil " diye başladı cümlesine...
masada herkes onu dinliyordu...nadir sinirlendiği anlardan biriydi....mizaç itibariyle ehli keyf biriydi ama o akşam ne hikmetse keyfinden eser yoktu...belli ki, damarına basmıştı birileri...
masadaki herkes ne olduğunu merak ediyor ama bi yandan da sorma cesaretini gösteremiyordu...en sonunda içlerinden biri "abi nedir problem" diye sorma gafletinde bulundu...
çocukcağız yeniydi aralarında...daha tam tanımıyordu Arap abiyi...
herkes dertlenirken , derdinin deşilmesinden hoşlanabilirdi ama Arap abi farklıydı...şahsına münhasır bir adamdı...kimselere benzemezdi...o eğer birşeyini anlatıyorsa dinlensin diye anlatırdı,
ona soru sorulsun diye değil...
hayatı boyunca kimseye hesap vermemiş birinin de sorulan suallere cevap vermesi zaten beklenemezdi...
sigarasından bir nefes aldı ve konuşmasına devam etti...
" yakındır
toz almanın zamanı "
No comments:
Post a Comment